Hoe pas ik het ouderschapsplan aan?

Ouders van minderjarige kinderen moeten bij een scheiding afspraken vastleggen in een ouderschapsplan. Soms willen ouders óf kinderen de gemaakte afspraken na verloop van tijd veranderen. Als één van de ouders de afspraken steeds niet nakomt, bijvoorbeeld. Wie wil wijzigen, heeft meerdere opties.

Grofweg zijn er drie mogelijkheden voor wie afspraken wil aanpassen. Ouders kunnen het samen bespreken. Lukt dat niet, dan kunnen ze naar een advocaat of een advocaat/scheidingsmediator stappen. Het voordeel van een advocaat/scheidingsmediator, is dat diegene de ouders gezamenlijk bijstaat en ook verzoeken kan indienen bij de rechtbank. Wie er in overleg met elkaar onder begeleiding van een advocaat niet uitkomt en ook geen heil ziet in scheidingsmediation, kan op een eigen “eenzijdig” verzoek naar de rechter stappen.

Het ouderschapsplan aanpassen; via de rechter

Om het ouderschapsplan te veranderen, hebben de ouders een paar opties. Ze kunnen de nieuwe afspraken mondeling doornemen. Vastleggen is in veel gevallen beter. Dat kan op twee manieren. Ouders kunnen de afspraken opnemen in een aanvullende of wijzigingsouderschapsplan. Dat is een document waaronder beide ouders een handtekening zetten. Het nadeel van zo’n overeenkomst is dat het document geen executoriale titel heeft. Dat betekent dat de afspraken niet afdwingbaar zijn.

Ouders kunnen deze overeenkomst ook op eenzijdig of gezamenlijk verzoek door de rechter laten bekrachtigen. Ze dienen dan met behulp van hun advocaat of advocaat/scheidingsmediator een al dan niet gezamenlijk verzoekschrift in. De rechter toetst de nieuwe afspraken aan de hand van de wet en geeft een executoriale titel.

Advocaat-scheidingsmediator kan helpen

Een advocaat-scheidingsmediator begeleidt beide ouders. Het is een derde, neutrale en deskundige partij. De advocaat-scheidingsmediator kan helpen bij het voeren van een constructief gesprek. Daarnaast heeft hij of zij relevante juridische kennis in huis. Ouders die bang zijn dat ze het niet eens gaan worden, kunnen er ook voor kiezen om twee gespecialiseerde advocaten in te schakelen. Als de ouders het door overleg met zijn vieren eens worden, kan de advocaat vervolgens een verzoek bij de rechtbank indienen voor vastlegging in een rechterlijke beschikking.

Naar de rechter

Ouders kunnen ook samen onder de begeleiding van een advocaat/scheidingsmediator naar de rechter stappen. Doen ze dat samen, dan heet het een gezamenlijk verzoekschrift. Opereert een ouder op eigen houtje, dan heet het een eenzijdig verzoekschrift. Als de rechter het verzoek goedkeurt, zal hij de andere ouder de gelegenheid geven om een verweerschrift in te dienen. Daarin legt de andere ouder met behulp van zijn advocaat uit waarom hij het niet eens is met het verzoek van de ander. Het nadeel van deze procedure is dat beide partners een eigen advocaat moeten inschakelen en ze de kosten dus niet kunnen delen.
Rechters laten het belang van de kinderen bijna altijd als zwaarste wegen. Kinderen van twaalf jaar of ouder krijgen de gelegenheid om hun mening te geven. Ze worden daar niet toe verplicht.

Omgangsbegeleiding

Is er sprake van zorgen rondom de momenten waarop een kind persoonlijk contact met een ouder heeft, dan kan een rechter omgangsbegeleiding opleggen. Dat is een tijdelijke regeling voor niet-verzorgende ouders en kinderen. In dat geval wil een rechter bijvoorbeeld voorkomen dat het kind de dupe wordt van ruziënde ouders.

Verdieping op dit onderwerp