‘Hij gaf me het gevoel dat ik hem uitmolk’

Babette (62) over haar scheiding: ‘Veertig jaar kenden Hans en ik elkaar, toen we - nu vijf jaar geleden - gingen scheiden. Hans is een dominante man, die me altijd behoorlijk heeft overheerst. Af en toe bedroog hij me ook met anderen. Ik zag het lange tijd door de vingers, maar kreeg er steeds meer moeite mee. Eind 2011 gaf hij een voorzichtige voorzet om uit elkaar te gaan. Ik heb ‘m direct ingekopt. Hans had eigenlijk direct spijt… Maar voor mij bleek het de beste beslissing ooit. Ik kreeg weer ruimte, ik kon weer mezelf zijn.

Een paar jaar voor onze scheiding was ik ontslagen, en het lukt me – tot op de dag van vandaag - niet om weer structureel aan het werk te komen. Financieel was ik dus behoorlijk afhankelijk van Hans. Met behulp van een mediator maakten we echter goede afspraken over mijn partneralimentatie, dus echt zorgen maakte ik me niet. Maar eenmaal gescheiden, begon de ellende. ‘Zo, nu gaan wij het eens even onderling regelen’, was zijn tekst, kort na de uitspraak van de rechtbank. Ik was natuurlijk geschokt, maar ik gaf geen krimp. De alimentatie was eindeloos doorberekend en het bedrag klópte gewoon.                                                                                                        

'Hans betaalde niet, of te laat'

Er brak een zeer nare tijd aan. Hij betaalde niet, of te laat, en altijd met hele zure opmerkingen op het bankafschrift. Hij gaf me voortdurend het gevoel dat ik hem uitmolk. Ook maakte hij me zwart bij onze twee – volwassen – dochters. Heel ingewikkeld en onverkwikkelijk allemaal. Toen ik na drie jaar steeds vaker rood begon te staan, ging er een knop om. Uiteindelijk heb ik op advies van een familierechtadvocaat het LBIO (Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen) ingeschakeld. Zij gaan – kosteloos - tot het gaatje om het vereiste geld voor je te incasseren. Dat hielp. Hans ging eindelijk op tijd betalen. 

'Ik heb recht op de helft, maar heb geen idee hoe veel pensioen hij heeft opgebouwd'

Wat ik wel vrees is het moment dat hij over vier jaar met pensioen gaat. Dan stopt mijn recht op partneralimentatie. Zo is dat in ons convenant vastgelegd, al had onze mediator – helaas geen vFAS mediator - dat achteraf anders kunnen regelen, zo begreep ik pas later. Ik heb weliswaar recht op de helft van zijn opgebouwde pensioen, maar heb geen idee hoeveel hij inmiddels heeft opgebouwd. We hebben dit niet goed vast laten leggen. Ik ga dus een onzekere periode tegemoet.’

 

 

 

Verdieping op dit onderwerp