Hand in hand liepen ze de rechtszaal uit…

Scheiden in de rechtszaal

In mijn praktijk als advocaat familierecht gaat het niet altijd over de leuke zaken van het leven. Meer dan me soms lief is, ben ik getuige van voormalige echtelieden die elkaar niet het allerbeste gunnen. Verwijten vliegen over tafel als pingpongballen. Soms is het zelfs zaak te voorkomen dat pingpongballen stoelen worden.

Zie daar maar eens een verhaal met een happy end over te schrijven. Toch kan het. Als advocaat of mediator ben je iemand die beide partijen helpt achter het gordijn van de eigen emoties te kijken. Iemand die perspectief biedt door simpele, concrete vragen te stellen.

Een mediator, maar ook een goede advocaat, is iemand die zo nu en dan voorzichtig het gordijn opzij schuift, zodat er net een iets ander licht valt op het gezicht van die nare mevrouw of boze meneer aan de andere kant van de tafel. Dat moet. Want waar onwil, boosheid, woede en onbegrip blijven overheersen, kan niet met rede worden gepraat over praktische zaken. En uiteindelijk is iedereen dan verliezer.

Eigenlijk gaat het niet om geld

Mijn stellige overtuiging: veel van dergelijke gesprekken gaan eigenlijk niet over geld, over het huis, of over de kinderen. Ze gaan over niet gehoord worden. De eerste keer dat ik dat heel helder inzag, was ik nog niet zo lang werkzaam als advocaat. Ik trad op namens de man in een 'klassieke' scheidingszaak. Ingrediënten: een conflict over de hoogte van de kinderalimentatie voor de puberzoon van dertien jaar. Er was een schikkingsvoorstel, dat niet werd geaccepteerd. Dat kwam tot een rechtszaak en de rechtszaak leidde tot een hoger beroep.

Ik houd afstand, omdat ik je nog steeds zo'n geweldige vrouw vind

De rechter raakte een snaar

Een zaak voor het Hof, waar drie raadsheren zich over de zaak bogen. Inzet van het geschil was zegge en schrijve: honderd gulden. Zoveel - of beter: zo weinig - wilde de echtgenoot zijn ex-vrouw per maand voortaan minder betalen. Na het pleidooi van de advocaten, richtte de voorzitter van het Hof nog even het woord tot beide partijen. Of het nu echt alleen om die honderd gulden ging, zo wilde hij weten. Hier raakte de rechter een snaar. 'Ik vind het moeilijk om mijn zoon van dertien alleen op te voeden. Ik heb nooit contact met mijn ex-man', zo vertelde de vrouw. Haar voormalige echtgenoot antwoordde opvallend openhartig: 'Ik houd afstand, omdat ik je nog steeds zo'n geweldige vrouw vind'. De voorzitter laste, geheel buiten de gebruikelijke rechtsgang om, een afspraak met beiden in om verder te praten over het geschil. En tot ieders innige genoegen en oprechte verbazing, zagen wij het voormalige koppel hand in hand de rechtszaal uitlopen. Tot een hernieuwde relatie leidde dat overigens niet. Gehoord worden; dat is de kern. Over die honderd gulden is dus nooit meer gepraat. En ik? Ik begon drie weken later met de opleiding tot mediator.

Raya Oranje-Jorna
Advocaat-mediator bij Van Hilten Advocaten & Mediators

Verdieping op dit onderwerp



VERDER* houdt zich aan alle Europese regels op het gebied van online privacy. Op onze website worden geen advertenties getoond. VERDER* gebruikt wel cookies en scripts van Google om het gebruik van de website geanonimiseerd te analyseren. Zo kunnen we content op maat aanbieden en de effectiviteit verder verbeteren. Lees hier meer over ons cookie beleid en lees hier ons privacy statement.

Terug naar vorige