Bjorn (29): ‘Er werd nergens over gepraat’

Uit een recent landelijk onderzoek onder (inmiddels volwassen) kinderen blijkt dat er tijdens de scheiding van hun ouders veel te weinig naar hen is geluisterd. Zo zegt meer dan de helft (54%) bijvoorbeeld dat er géén rekening is gehouden met hun wensen bij de omgangsregeling. Ook blijkt dat 50% van de kinderen tijdens de scheiding helemaal niet over deze voor hen ingrijpende gebeurtenis heeft kunnen praten. Verder-online.nl sprak met een aantal volwassenen die als kind een scheiding meemaakten.

Bjorn: ‘Opeens was de scheiding van mijn ouders een voldongen feit. Ze maakten al een poos veel ruzie. Ik was negen, mijn broertje zeven. Eigenlijk te jong om de situatie goed te bevatten. Dat kwam later pas. Wij verhuisden met mijn moeder twee straten verderop, mijn vader bleef in ons oude huis wonen. Eens in de maand gingen we een weekend naar hem toe. Daar werd niet over onderhandeld, dat was gewoon zo. Mijn vader liet ons in die weekends veel alleen. Omdat ik zo blij was hem te zien, zei ik er niks van. Sterker nog: als kind denk je dat het zo hoort. Nu denk ik: dat was echt niet okay. Ook mijn moeder gaf ons weinig aandacht. Ze was erg met zichzelf bezig en met de scheiding en later ook druk met het zoeken naar een nieuwe partner. Mijn vader liet het contact met ons steeds meer verwateren. Toen ik vijftien was, gaf hij helemaal niet meer thuis. Sindsdien heb ik hem niet meer gezien. Hij woont voor een groot deel van het jaar in het buitenland, bij zijn nieuwe vriendin.

Pas jaren later kon ik in therapie benoemen dat ik me toen enorm in de steek gelaten heb gevoeld.

Het gevoel dat je niet genoeg de moeite waard was. Overigens liet ook mijn moeder ons behoorlijk links liggen. En er werd nérgens over gepraat. Dat gaat aan je knagen. Ik heb jaren enorm geworsteld met een gebrek aan eigenwaarde. Soms kamp ik er nog steeds mee, maar ik kan het sinds mijn therapie wel veel beter handelen. Toen ik twintig was, kwam het hoge woord er uit bij mijn moeder: onze vader is niet onze biologische vader. Wij bleken verwekt via een anonieme donor. Het was een schok, maar tegelijkertijd viel er wel van alles op z’n plaats. Ik had eindelijk een verklaring voor het gebrek aan belangstelling en warmte van mijn vader. Daarna ben ik via een DNA-bank intensief op zoek gegaan naar mijn ‘echte’ vader. Dat is gelukt, hoewel ik met hem niet zoveel contact heb. Ook kreeg ik er opeens acht halfbroers en zussen bij, met wie het wonderwel klikt.

Aan collega’s die zijn gescheiden, zie ik dat je het heel anders kunt aanpakken met je kinderen. Hen erbij betrekken, vragen of ze okay zijn, veel met ze praten en co-ouderschap. Dat is bij ons allemaal niet gebeurd. Mijn moeder snapt dat het voor ons vervelend was, maar is er ook nuchter over. “Zo ging het toen nu eenmaal.” Tja…Een “sorry” zou toch wel heel fijn zijn.’

 

Nog meer cijfers uit het onderzoek:

  • 75% van de (nu volwassen) kinderen had tijdens de scheiding geen inspraak in de omgangsregeling.
  • 48% van de (nu volwassen) kinderen zegt dat hun ouders slecht met elkaar omgingen na de scheiding.
  • 50% geeft aan als kind met niemand te hebben gepraat over de scheiding.
  • 23% van de ouders heeft de kinderen samen verteld dat ze gingen scheiden.
  • 54% vindt dat er als kind geen rekening is gehouden met zijn of haar wensen over de omgangsregeling.
  • 9% van de ouders bleef ook na de scheiding ruziemaken over de omgangsregeling.
  • 33% van de (nu volwassen) kinderen zegt dat hun ouders redelijk tot goed met elkaar omgaan.
  • 65% van de (nu volwassen) kinderen van gescheiden ouders zegt dat hun vader goed luisterde.
  • 25% van de kinderen had inspraak in de omgangsregeling toen hun ouders gingen scheiden.

 

 

 

 

 

Vind een vFAS-advocaat of mediator

Wilt u meer weten over een echtscheiding? Vind een vFAS-advocaat en mediator bij u in de buurt en loop gratis binnen!

  • Zoeken op
  • Plaats
  • (Bedrijfs-)naam
  • Postcode

Filter:

Verdieping op dit onderwerp