minimaliseren stuur door

10 Tips om schade bij kinderen te voorkomen

vFAS-advocaat-mediator Annette van Keulen woonde een congres over overlegscheidingen in Amerika bij. ‘Ik raakte enthousiast over hoe Joan Kelly haar onderzoeksuitkomsten had verwerkt tot bruikbare adviezen voor scheidende ouders. Als ouders die een scheiding doormaken de volgende 10 tips in acht nemen, leidt dat tot gelukkiger kinderen die nauwelijks schade ondervinden van de scheiding.

Lees verder

Welke ouder wil dat nu niet?’

1. Praten met je kind
Vertel in simpele bewoordingen wat de echtscheiding voor de kinderen betekent en hoe hun leven er uit gaat zien. Geef hen ruimte om vragen te stellen. Het kind voelt zich dan minder angstig, ontzet en eenzaam en kan beter met de echtscheiding omgaan.

2. Houd papieren en gesprekken uit de weg
Wees je ervan bewust dat kinderen van beide ouders houden en bedenk hoe je de zaken zo kunt organiseren dat zij een goede relatie met beiden kunnen behouden. Laat daarom geen processtukken op de keukentafel liggen en praat niet met anderen over juridische kwesties of je (bijna) ex-partner wanneer de kinderen erbij zijn.

3. Houd het conflict weg bij je kind
Zelfs ouders met veel ruzie kunnen hun conflict voor zich houden. Bijvoorbeeld door af te spreken op het kantoor van hun advocaat of mediator of op een neutrale plek.

4. Vader: blijf in beeld
Vader zijn is meer dan alleen een feestvader zijn. Help met het huiswerk en projecten, disciplineer zonder autoritair te zijn en wees emotioneel beschikbaar om over problemen te praten. Een grote betrokkenheid van vaders leidt tot betere schoolprestaties en betere aanpassing aan de hele situatie. Dat geldt voor elke leeftijdscategorie en vooral voor tieners.

5. Moeder: omgaan met boosheid
Als scheiden veel pijn doet is het makkelijk te denken dat je je ex nooit meer wilt zien. Maar je moet jezelf ervan overtuigen dat dat niet het beste voor de kinderen is. Onderzoek toont aan dat kinderen hun vader meer willen zien en langer willen zien. Ook willen kinderen dat hun moeder hen de ruimte geeft om hun vader te zien.

6. Blijf een goede ouder
Het doormaken van een scheiding betekent niet dat je een tijdje geen ouder bent (alsof je met vakantie bent). Je moet regels blijven bijbrengen, de kinderen in de gaten blijven houden en verwachtingen blijven koesteren over hun schoolprestaties. En blijf emotioneel beschikbaar.

7. Je eigen geestelijke gezondheid
Bedenk dat je eigen geestelijke gezondheid effect heeft op je kinderen. Als gevoelens van depressie, angst of boosheid voortdurend met je op de loop gaan, zoek dan hulp. Zelfs een paar therapiesessies kunnen al nuttig zijn.

8. Behoud belangrijke banden
Moedig de kinderen aan om de band te behouden met de familie van de andere ouder en belangrijke vrienden. Houd als het even kan dezelfde babysitters, crèche en school. Een stabiel netwerk geeft het kind het veilige gevoel van een hecht en machtig ondersteuningssysteem.

9. Voorzichtig met nieuwe relaties
Neem de tijd voordat je hertrouwt of weer gaat samenwonen. Vooral jonge kinderen hechten zich aan potentiële nieuwe partners. Verwacht niet dat je oudere kinderen direct houden van degene die jij als je nieuwe partner verkiest. Deze persoon moet hun respect en genegenheid verdienen.

10. Tip voor niet-zorgende ouders
Neem je aandeel in de kosten van de kinderen als je daarvoor draagkracht hebt. Laat je boodschap naar de kinderen zijn dat je veel van hen houdt en hen zoveel mogelijk buiten het conflict wilt houden. Zij waarderen het des te meer als zij opgroeien.

Terug | Print

KIES: hulp voor kinderen

Aandacht voor kinderen tijdens het emotionele proces van een scheiding is niet vanzelfsprekend: 'Mijn ouders werden geholpen, maar niemand hielp mij'. Sinds enige tijd bestaat KIES, Kinderen in Echtscheidings-Situaties. KIEScoach Corien de Vroedt vertelt over de aanpak.

Lees verder

Kinderen zitten tijdens de scheiding van hun ouders vaak met veel onuitgesproken vragen en gevoelens. De ouders zelf zijn regelmatig te veel opgeslokt door hun eigen problemen. Het kind komt daardoor in de kou te staan. 'Het voelt als een knoop in mijn buik', is een veelgehoorde uitspraak. Of: 'Het is mijn schuld dat mijn ouders zijn gescheiden'. Gevolg: kinderen trekken zich terug, of gaan juist hyperactief gedrag vertonen. Kinderen die zich eenzaam en onbegrepen voelen, tonen zich juist boos of agressief, of hebben loyaliteits-problemen ('Ik vind de nieuwe vriendin van mijn vader erg aardig, maar dat mag mijn moeder niet weten'). De KIEScoach is getraind om ruimte aan al deze gevoelens te geven, en deze een plek te geven.

Kiezen voor jezelf
Corien de Vroedt, sinds 2007 specialist in mediation bij echtscheidingen, is in Leiderdorp gevestigd als gecertificeerd KIEScoach. Zij vertelt over de aanpak: 'Tijdens speelse sessies werken we aan het uiten van gevoelens in een veilige sfeer, aan emotionele stevigheid en aan een positief zelfbeeld. Het persoonlijk verhaal van het kind stel ik daarbij voorop. Elk kind is anders en ervaart en verwerkt emotionele gebeurtenissen ook anders. De KIES-formule biedt daarom veel ruimte voor een aanpak op maat.'

Begeleidingsvormen
De Vroedt biedt verschillende vormen van begeleiding. Zo kunnen kinderen gedurende vier bijeenkomsten in groepjes van maximaal vier hun verhaal vertellen, elkaar tips geven of alleen maar luisteren. Hierbij staan hun eigen ervaringen centraal. Ook kan de KIEScoach het kind een stem geven in het op te stellen ouderschapsplan. Naast de eigen beleving, wordt dan onder meer de omgangsregeling besproken. Ook de ouders worden hierbij betrokken. Tot slot kan de KIEScoach een rol spelen op de basisschool, vaak nog de enige plek waar alles veilig blijft. De KIEScoach leert de deelnemende kinderen hun ervaringen een plaats te geven samen met lotgenoten. Dit gebeurt tijdens 8 bijeenkomsten en met behulp van allerlei werkvormen. Scholen kunnen hiervoor bij de gemeente subsidie aanvragen.

Het belang van aandacht voor de gevoelens van het kind blijkt uit wetenschappelijk onderzoek. Dat heeft aangetoond dat veel kinderen als gevolg van een echtscheiding later verscheidene psychische problemen krijgen, doordat onvoldoende aandacht is besteed aan de gevoelens van het kind. 

Voor meer informatie over aanmeldingen, kosten en startdata: stuur een e-mail met uw vraag naar info@acturesmediation.nl of bel 06 – 10 75 01 70.

Voor informatie over KIES: www.kiesvoorhetkind.nl

Terug | Print

Korting boek 'De kinderen?... die merken er niets van!'

Korting boek 'De kinderen?... die merken er niets van!'

Uit de verhalen in het boek van Dominique Prins blijkt dat de geïnterviewden in hun volwassen leven last hebben van de scheiding van hun ouders in hun jeugd. De verhalen zijn herkenbaar voor lezers met gescheiden ouders en geven inzicht in de gevolgen voor mensen met kinderen die (gaan) scheiden.

Lees verder

De verhalen laten ook zien dat elke scheiding uniek is en dat ieder kind er op zijn of haar manier mee omgaat.

Speciale actie voor Verder-lezers: 

Print onderstaande gegevens en neem deze mee naar de boekhandel en ontvang 3 euro korting!

Actienummer 901-76760
Van € 16,95 voor € 13,95
Looptijd van 6 mei 2010 t/m 6 augustus 2010

 

Lees het interview met auteur Dominique Prins via ondestaande link.

Terug | Print

Waar blijven opa en oma?

Bij een scheiding staan ouders en kinderen centraal. Grootouders hebben ’t nakijken. Uit onderzoek van Plus Magazine en TNO NIPO blijkt dat voor 53 procent van de grootouders het contact met de kleinkinderen na een scheiding verandert, vaak in negatieve zin.

Lees verder

Terwijl opa en oma juist continuïteit kunnen bieden als de wereld van de kinderen instort, vertelt het artikel op Plus online.

Terug | Print

Vraagbaak in de buurt

Vraagbaak in de buurt

 

Omdat iedereen wel eens met een opvoedvraag zit: Centrum voor Jeugd en Gezin als loket voor opvoedingsvragen en -problemen.
‘Had ik het maar geweten,’ verzucht Marion Goedhart, programmamanager jeugd van de gemeente Alphen aan den Rijn.
Lees verder

Toen zij problemen had met haar ’s nachts ronddolende peuter, wist ze niet wie ze om advies kon vragen. ‘Iedere ouder zit wel eens met vragen.’ Het nieuwe Centrum voor Jeugd en Gezin heeft antwoorden.

Krijsend komt een driejarig peutertje op de arm van haar vader naar buiten uit de behandelkamer. Een meisje met lang, krullend haar kijkt haar beteuterd aan. Het krullenkopje heeft vanaf het moment dat ze binnenkwam en haar vader haar op een van de commodes uitkleedde, hartverscheurend gehuild. Het kleurrijke keukentje of de tractor, niets kon haar op andere gedachten brengen. Net toen ze wat tot rust was gekomen, kwam haar huilende leeftijdsgenootje naar buiten. Ook een meisje met twee rode staartjes dat in de wachtkamer zit, kijkt nu benauwd op. Toen de medewerkster van het consultatiebureau achtereenvolgens haar gewicht en haar lengte opmat, had ze nog gepreveld dat ze het wel leuk vond allemaal. Maar nu weet ze het niet meer zo zeker. De vader van het meisje met de krullen vraagt: ‘Heeft ze soms een nare prik gehad?’ ‘Nee,’ zegt de andere vader. ‘Ze mocht het speelgoed niet meenemen.’

Fantasieën
Kinderen in de gemeente Alphen aan den Rijn gaan, zoals overal in Nederland, vanaf hun geboorte regelmatig langs bij het consultatiebureau. Maar wat anders is aan dit consultatiebureau, is dat het sinds een jaar deel uitmaakt van het Centrum voor Jeugd en Gezin. In het centrum huizen een schoolarts, het opvoedbureau van Activite Jeugdzorg Zuid-Holland, maatschappelijk werk Kwadraad, GGD Hollands Midden en Bureau Jeugdzorg. Het centrum kan met al deze instanties, ook nadat kleuters vier zijn geworden, een vertrouwd aanspreekpunt voor ouders en kinderen blijven.

Iedere ochtend houdt het Centrum voor Jeugd en Gezin van negen tot tien inloopspreekuur. Ouders en kinderen tot 23 jaar kunnen dan zonder afspraak binnenlopen met vragen. De ene ochtend zit er iemand van het consultatiebureau, de andere ochtend de schoolarts of iemand van jeugdmaatschappelijk werk. Bellen om een afspraak te maken kan ook. Of mailen, zoals deze ochtend gebeurt, als de moeder van een negenjarig dochtertje mailt naar Mathilda van den Berg, verpleegkundige van het consultatiebureau en coördinatrice van het centrum.
Haar dochter heeft de wildste fantasieën en vertelt dat ook op school. Hoe kan ze daar nu het beste mee omgaan? Van den Berg en haar collega’s krijgen de meest uiteenlopende vragen over opvoeden en opgroeien. Voorbeelden zijn: mijn ex-partner wil het kind twee weken mee op vakantie nemen maar ik ben erop tegen. Wat nu? Of: mijn zoon rijdt brommer zonder rijbewijs. Hoe spreek ik hem erop aan? Mathilda van den Berg: ‘Ons credo is dat niemand wordt weggestuurd. We horen het verhaal van de ouders aan, vragen door en maken een afspraak met de juiste instantie. Ouders vertrekken hier niet met een telefoonnummer, maar met een vervolgafspraak.’

Het consultatiebureau gaat bij alle pasgeboren baby’s op huisbezoek. Als de situatie thuis reden tot ongerustheid geeft, kan Van den Berg of haar collega in het centrum meteen informeren bij Bureau Jeugdzorg of de GGD of het gezin al wordt bijgestaan. ‘Met het consultatiebureau en de schoolarts samen hebben we een groot bereik. We kunnen veel op tijd signaleren, zodat we kunnen voorkomen dat een situatie uit de hand loopt.’

Savanna
Erger voorkomen is het doel. En dat hebben ze meegemaakt in Alphen aan den Rijn. Hier woonde Savanna, die uiteindelijk aan kindermishandeling is overleden, ook al had het gezin een voogd. Marion Goedhart, programmamanager jeugd van de gemeente, verzucht: ‘Ik weet niet of je zulke tragische incidenten altijd voor kunt zijn, maar in die situaties zie je vaak wel dat allerlei hulpverlenende instanties langs elkaar heen werken. Dat willen we voor zijn.’ Het centrum is gevestigd in een hoek van het Rijnland ziekenhuis in Alphen aan den Rijn. In de wachtruimte staat een kast met folders van allerlei instanties. Vanaf de wachtruimte en balie loopt een gang met acht deuren, van paars tot oranje geschilderd. Aan het eind staat op een kast een hele rij pluizige eenden. In een open ruimte midden in de gang is het consultatiebureau gevestigd. ‘Het voordeel van gevestigd zijn in een ziekenhuis is dat er geen etiket aan kleeft. Het nadeel is weer dat niemand graag naar een ziekenhuis gaat,’ zegt Goedhart.

Schoenen aan
Het Centrum voor Jeugd en Gezin is er in eerste instantie om het aanbod aan jeugdhulpverlening beter in beeld te brengen. Want er zijn nogal wat instellingen, zegt Goedhart. ‘Dat je halverwege het traject het gevoel hebt dat je als ouders verzuipt kan ik me goed voorstellen. Opvoedkundige hulp, ook preventieve, is vaak slecht bekend.’ Het samenwerken in één centrum moet ook de samenwerking tussen instanties bevorderen. ‘Zo voorkomen we dat ouders intake-gesprek na intake-gesprek af moeten lopen.’
Het accent ligt op laagdrempelige hulpverlening. Toch loopt het, anders dan je misschien zou verwachten, niet meteen storm bij het spreekuur. Van den Berg: ‘We zien dat veel mensen bang zijn voor instanties als Bureau Jeugdzorg. Het beeld leeft dat je dan gelijk je kind kwijtraakt. Veel mensen ervaren daarom een drempel voordat ze naar hulp zoeken.’ Ten onrechte, meent Goedhart. ‘We denken allemaal wel eens: jeetje, hoe los ik dat op?’ Ze is zelf een gescheiden moeder van twee inmiddels volwassen kinderen. ‘Ik weet nog wel dat mijn oudste drie was en ’s nachts voortdurend aan de wandel ging. De jongste was nog een baby. Ik kon niet meer. Op een gegeven moment stond hij weer naast mijn bed. Toen zei ik: “Als je nu je bed niet in gaat, zet ik je op het balkon.” Waarop hij de onsterfelijke woorden uitsprak: “Mama, mag ik dan wel mijn schoenen aan?”’

In iedere gemeente een Centrum voor Jeugd en Gezin In 2011 moet iedere gemeente een eigen Centrum voor Jeugd en Gezin hebben. Het centrum is bedoeld als een herkenbaar inlooppunt in de buurt waar ouders en jongeren terecht kunnen met vragen over opvoeden en opgroeien. De wet schrijft een basismodel voor, maar wat er verder precies aan hulpverlening in zo’n centrum zal zijn, mogen gemeenten zelf bepalen. Er moet in ieder geval een schakel zijn met Bureau Jeugdzorg en het onderwijs. Daarnaast heeft het centrum een advies- en signaleringsfunctie. De centra zijn niet bedoeld als extra aanbod of laag bij de al ingewikkelde jeugdzorgkaravaan, maar moeten juist de drempel naar hulp beslechten. Zoals Marion Goedhart van de gemeente Alphen aan den Rijn zegt: ‘We willen dat het veel gewoner wordt om even binnen te lopen als je een vraag hebt over de opvoeding van je kind’.

Kijk voor meer informatie op: www.jeugdengezin.nl.

Terug | Print